Touchstone Pictures
razem z Cobalt Media Film Production prezentują
Roberta Duvalla
Kevina Costnera
Możemy przystanąć tam.
Chyba tak.
To powiedz o tym reszcie.
W filmie "WOLNA KRAINA"
No to idziemy.
A masz tobie.
Niezła ulewa.
Widzisz go?
Nie. A ty?
Kiedykolwiek widziałeś coś takiego?
To jest zwykła sprawa w tej krainie.
Musiałeś o tym wiedzieć, jak tu jesteś.
Co powiedziałeś?
Powiedział że musiałeś o tym wiedzieć, jak tu jesteś.
Zaufaj mi, taka ulewa nie obiecuje nic dobrego.
W taką pogodę lepiej to siedzieć w domu.
Masz racje.
Hej, Mowelsie, hej.
Nie uderzyłeś się?
- Mowelsie, masz karty? - Tak, gdzieś je mam.
To wyciągnaj. Zagramy parę partii.
Bartonie!
Usiądź lepiej tu.
Coś zbyt długo się namyślasz, Mowelsie.
Nie popędzaj mnie.
No dobrze, cztery.
- Cztery? Mam sześć. - To weź cztery.
Do kitu z tą grą.
Wychodzę.
Ja też.
Męskie zaufanie - to bardzo ważna rzecz, Bartonie.
Jest cenniejsze od dobrych kart w ręku. Tak to jest.
No cóż, nie pada - i dobrze.
Posłuchaj, Bartonie, najpierw pomóż Mowelsowi sprzątnąć...
...a potem idź pilnować koni.
Wygląda na to, że w końcu na coś się przydali twoje mięśnie.
Rób, co do ciebie należy.
Wkrótce też będziesz miał szansę się wykazać.
Może potrzebujesz naszej pomocy, Mowelsie?
Każdy musi robić swoją robotę.
No tak, a moja robota - to czasem ci pomagać.
Wiesz, czasami trudno pojąć Karola.
Nawet nie jestem pewien czy mnie znosi.
Zaufaj mi, znosi cię.
Wiesz co, nasz szef też ma swoje bziki.
Uwielbia skakać na koniu, hodować krowy. Też jest to trochę dziwne.
Karol jest zupełnie inny. I chciałbym cię ostrzec.
Nie rób więcej takich błędów jak ostatnio
Przecież wiesz że nie zrobiłem tego specjalnie.
Wiem że mówisz prawdę...
...Ale, jeżeli chcesz zdobyć zaufanie takich ludzi jak szef i Karol...
...lepiej uważaj na to, co robisz.
Jeszcze raz.
Razem. Bartonie! Bartonie!
Zapomnij o tym psu i pomóż nam wyciągnąć tą furę.
Ciągnij.
Hej! Patrzcie no tam!
Prawdziwy to kowboj z naszego szefa.
Tak, trudno temu zaprzeczyć.
Musimy dać odpocząć większej części stada, a potem ruszamy.
Jak małe dzieci.
Musimy pojechać do miasta i kupić wszystko czego potrzebujemy.
Masz na myśli jedzenie i takie różne?
Mowelsie! Mowelsie!
Pojedziesz z powrotem do miasta, przez które niedawno przejeżdżaliśmy.
- Kiedy mam jechać? - Dziś wieczorem.
Ja mogę pojechać.
- Co na to powiesz? - Dzień w jedną stronę i dzień z powrotem?
Tak, zgadza się.
- No, proszę, szefie. Mogę to załatwić. - Oczywiście że możesz.
- Będziesz mógł jak dorośniesz. - Idź do diabła.
No tak! Cholera! Gówno!
Przestań się dłubać jak małpa. Możesz to robić gdzieś tam.
Nie jesteś już dzieciakiem. Sam możesz o sobie zadbać.
Chyba popełniliśmy duży błąd gdy wzięliśmy cię ze sobą.
Nie możemy pokazać w mieście takiego dzikusa.
A ja was o to nie proszę. Nie podoba mi się miasto.
Słuchaj, nie powtarzaj moich słów.
W bądź przypadku, w mieście zawsze znajdziesz dach nad głową...
...jakieś łóżko i jedzenie w barze.
No cóż, Karolu, potrzebuję twojej pomocy. Trzeba zebrać koni.
A ty, Bartonie, jak skończysz z tym dłubaniem, też się zajmij czymś rozsądnym.
Jeżeli chcesz jechać do miasta, to lepiej się umyj.
Bo śmierdzisz.
Za co?
Za oszukiwanie w kartach.
Oszukiwanie? Przecież przeprosiłem za to.
Szefie, przecież przeprosiłem cię za to.
Nie rób tego, za co potem będziesz przepraszać.
Robi się już ciemno, szefie. Musiał gdzieś utkwić między miastem a obozem.
Jeszcze ma czas. Jak myślisz?
A co z twymi pieniędzmi, szefie?
A co jak gdzieś leży i czeka kiedy po niego przyjedziemy?
Nigdy się o tym nie dowiemy. Chodź tu.
Niepokoi się. A ty?
Tak, od wczoraj.
- Trzeba było mnie tam wysłać. - Już zaczynam żałować że tego nie zrobiłem.
To dlaczego nie kazałeś, żebym ja tam pojechał?
Bo nie za bardzo chciałeś jechać do miasta.
I teraz nie za bardzo chcę. Ale musimy się dowiedzieć, gdzie się podział.
W porządku. Ruszymy od razu po kolacji. Nic na to nie poradzimy.
Bartonie, zsiadaj. Jedz swoją kolacje i do roboty.
Chyba nie wrócimy jutro przed wieczorem.
- Ale trzy głowy to lepiej niż dwie.
- Nie, zostajesz w obozie. - Posłuchaj, szefie, przecież nic się nie zdarzy.
Jeszcze nikogo nie spotkaliśmy od tej pory, jak założyliśmy ten obóz.
Będzie mi spokojniej, jeżeli zostanie tu swój człowiek.
Dlatego zostajesz tu.
Zostaniesz w domu, Dicku.
- Też chce z wami. - Chce, ale zostanie tu.
Ty i Dick zostajecie tu jako główni.
Prędzej czy później znowu trzeba po nie sięgać.
Masz racje. To dlatego że zawsze się znajdzie ktoś, kto chce coś ci zabrać.
Cholerny pistolet.
Ale czasem ratuje życie.
Hej, ktoś tu jest?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Zobaczyliśmy napis i wpadliśmy. Trzeba zbadać koni.
W porządku. Zbadamy.
- Ile tu planujecie zostać?
- Zależy od tego, jak szybko znajdziemy jednego człowieka.
Może będę w stanie wam pomóc?
O wszystkim wiem, o wszystkim słyszę.
Od razu wiem, jak coś się wydarza w Garmonvillu.
Szukamy dużego chłopa, chyba pod trzydziestkę.
Wydaje mi się, że gdzieś już to widziałem.
Tak, wiem, kogo macie na myśli.
Facet z dobrą i pospolitą twarzą. Od razu było widać że przyjechał z daleka.
Miał takiego konia jak wy.
- I gdzie możemy go znaleź ć. - W więzieniu.
Tak, teraz siedzi w więzieniu.
Miał jedno nieprzyjemne zdarzenie.
- Jakie zdarzenie? - Był w nieodpowiednim miejscu w nieodpowiedni czas.
A z tyłu wszedł szeryf Pool i strzelił.
Kapujecie, jak to wyglądało ze strony?
To miejcie to na myśli, jak będziecie gadać z Poolem.
Osiodłaj jego konia. Tego wystarczy?
Całkiem. Mam na imię Parryson. Jak będziecie czegoś potrzebować, proszę bardzo.
Weźmiemy to pod uwagę.
Zaczekaj.
Ile jeszcze czekać? Jak myślisz?
No, może jeszcze parę dni, nie więcej. Zobaczymy.
A potem?
Nie przejmuj się.
Dzień dobry.
Jestem Walsh Spierman, a to Karol White.
Mam na imię Pool.
Słuchajcie, trzymacie tu naszego przyjaciela. Ma na imię Mowels Garris.
Zgadza się.
Począł bijatykę w sklepie.
Mowels nie zaczynał bijatykę, on ją skończył.
Powiedziałem że zaczął, a wy to zaprzeczacie. Chcecie powiedzieć, że kłamię?
Macie coś na niego?
Wystarczy. Strzelanie. Zakłócenie spokoju publicznego. Pobicie.
I co z nim będzie?
Będzie z nim wszystko w porządku.
Co dla tego trzeba zrobić?
No cóż, zapłaćcie grzywnę i możecie go zabierać.
Powiedzmy, 50 dolców z każdego.
To mi wygląda na rabunek.
Duże pieniądze.
Tak, nie małe.
Czekałem na Pana, Panie Spierman.
Mam na imię Daton Baxter.
Mowels pobił Pana ludzi?
Zgadza się. Wiecie co, ludzie w Garmonvillu nie lubią tych...
...kto pędzi bydło, z jednego prostego powodu.
Nienawidzą ich jeszcze bardziej niż czerwonoskórych.
Chyba też Pan należy do tych ludzi.
Jestem tu właścicielem pary dużych działek.
Trzy lub cztery stykają się między sobą.
I będę je bronić tymi rękoma, razem z tym miastem.
I nie cierpię jak ktoś pędzi bydło tą równiną.
Bo w takim przypadku moje bydło zostaje bez pokarmu.
O ile wiem, nie jest to sprzeczne z prawem.
Czasy się zmieniają, Panie Spierman, ludzie też się zmieniają.
Tylko głupcy - nie.
Jakoś, trzy lata temu pędzono przez tą krainę tabun koni.
Wiecie, co się stało z tym śmiałkiem?
Jakoś w nocy, ktoś powystrzelał mu wszystkich koni. I jego też, swoją drogą.
Postrzelono go w plecy, co?
Słuchajcie, Panowie, dostaniecie z powrotem swego kumpla.
Ale jak tylko zejdzie słońce zabierzecie swoją cholerną furę i precz stąd.
Razem ze swym śmierdzącym bydłem. I żeby was ani słychu, ani dychu.
Odpuść człowieka Pana Spiermana. Żeby już mógł wyruszać w drogę.
Karolu.
Mowelsie, Mowelsie.
Wygląda mi na to, że ktoś tu popracował butem.
Czyżby?
Mowelsie, wstawaj.
Karolu, cieszę się że cię widzę.
Nienawidzę to miasto.
Macie tu, weźcie.
Oho, przecież spływa krwią.
W tym mieście jest lekarz?
Tak, Pan Barlow. Drugi budynek za kościołem.
Tam jeszcze jest napis. Zobaczycie go.
O mój Boże. Wnieście go do środka.
Połóżcie go tam.
Pójdę po lekarza.
Połóż się, Mowelsie. Spokojnie, spokojnie.
- Jestem doktor Barlow. - Walsh Spierman. - Karol White.
Proszę, niech Pan zbada Mowelsa Garrisa. To mój pracownik.
Został ranny parę dni temu. Mocno go pobili.
Gościł w bardzo przytulnym więzieniu.
To ten człowiek, który uczestniczył w bijatyce parę dni temu?
Zgadza się.
Tu ma siniec, głębokie zadraśnięcia, złamany nos.
Bili go nie tylko rękoma.
Popatrzę, co tu mamy.
- Spokojnie, Mowelsie. - Spokojnie, spokojnie, Panie Garris.
Nie chciał sprawić ci bólu.
Widzę że ma złamane żebra.
Trzeba zdjąć mu koszulę.
Sue, będę potrzebować mydło, gąbkę, gorącej wody i bandaży.
Proszę to wypić, Panie Garris. Tak lepiej.
Widzisz to skaleczenie na jego twarzy? Jest bardzo głębokie. Obrób je.
Nie chcecie się napić, Panowie? Za jego zdrowie?
Napijemy się za jego zdrowie. Jak do niego wróci.
No tak.
Możecie zaczekać w pokoju gościnnym zanim skończymy z tym.
Lepiej by odpoczął a nie jechał na koniu.
Musi, nic na to nie poradzi.
Ile jestem Panu winien, Panie doktorze?
Nic. Mam nadzieję że wasz przyjaciel będzie w porządku.
To dziękuję Panu i wszystkiego najlepszego.
Pani.
Zauważyłeś że Doktor Barlow ma śliczną żonę?
Tak, zauważyłem.
Jest czuła.
I miła do tego. Prawdziwa dama.
Taka to może zmusić mężczyznę osiąść na jednym miejscu i puścić korzenie.
Tak, prawdziwy mistrz z tego lekarza.
Patrz, jak popracował nad Mowelsem.
Popatrz na niego. Fajnie wygląda, co?
To prawda, brakuje mi słów.
Witaj, Dicku.
No i gdzie diabli go noszą?
Cholerny chłopak.
Barton pojechał na zwiady, szefie.
Wkrótce się pojawi.
Niech się tylko pokaże, to dostanie ode mnie.
Już jest.
Jeżeli otworzysz oczy, Mowelsie, to zobaczysz to.
Już wcześniej to widziałem, Karolu.
Chyba nakazałem ci zostawać koło fury.
Słyszałeś co powiedziałem?
Tak, ale co się wydarzyło?
Miał mały wypadek w mieście.
Wygląda na to że był to wielki wypadek.
Jedziemy dalej?
Z takim kumplem? Nic mądrzejszego wymyślić nie mogłeś?
- Karolu, coś zrobiłem nie tak? - Po prostu nie czepiaj się do niego.
Lepiej zaparz kawę. To go orzeźwi.
- Pro pos, dziś rano widziałem trzech jeźdźców. Obserwowali stado. - Gdzie?
Jakieś pół mili stąd. Widziałem ich stąd, jak obserwowali bydło.
No tak. Teraz jest ich czworo.
- Co robimy? - Może powinniśmy zrobić pierwszy krok?
Nie najlepszy pomysł, Bartonie. Chyba są to ludzie Baxtera.
Powiedział: Lub oddawajcie bydło, lub wszystko pójdzie z dymem.
Jeżeli chciał dostać nasze stado, dlaczego wypuścił was z miasta?
Chciał nas załatwić jak najdalej od miasta.
W takim przypadku nie rozumiem dlaczego powiedział żebyście się stąd wynosili.
Przecież już mówiłem ci, co to za jeden: Mówi jedno...
...a robić będzie zupełnie co innego.
Rozumiesz? Dał nam do zrozumienia, co zamierza zrobić.
No cóż, może dowiemy się o tym na pewno.
Cudowny kraj.
Człowiek może się tu zgubić i o wszystkim zapomnieć.
Jak długo tu jechaliśmy, Karolu?
Jakieś 9, 10 lat.
Wiesz, jak to się nazywa inaczej?
Dziesięciolecie. A to już porządny kawał czasu.
Ale niedużo się zmieniło w międzyczasie.
Tak ci się tylko wydaje, szefie.
Wiesz, co myślę. Będziemy pędzić stado z tyłu.
A ty pojedziesz s przodu i ich zatrzymasz zanim je spłoszą.
Myślisz że nie pozabijają krowy?
Krowy to jedna sprawa. Nie o to chodzi.
Wyraźnie dali nam do zrozumienia...
...że nie przejedziemy przez tą równinę nawet pary mil.
W najlepszym przypadku trafimy do więzienia.
I będziemy czekać na wyrok nie wiadomo za co.
A póki się domyślą co jest grane, może już nie będzie nas na tym świecie.
Jak mnie to denerwuje.
Musimy ich dopaść za to, co zrobili z Mowelsem.
Tak.
Sprawdzę naszych koni.
Wy, patrzcie w oba.
Nie martw się, nie wpuścimy ich.
Uważaj żebyś nie spudłował.
Będziesz nas osłaniać zza fury, Bartonie.
Do cholery, popatrz no na siebie, chyba jeszcze lekko się wykręcił.
Popatrz na moją twarz.
Mogę się założyć odnośnie pochodzenia tych blizn na twarzy...
...złamanej ręki i innego.
Słyszeliście?
Słyszałem uderzenie.
Szukają go bardzo poważne chłopaki.
Jeden ruch i jesteście w piekle.
Teraz wszyscy wstańcie.
Połóżcie broń na ziemie.
Mam nadzieję, że nie powinienem powtarzać.
Odrzućcie ją od siebie.
Kto z was ma bliznę na plecach?
Kto?
On ma.
Wypierdek.
Tak. Ten człowiek kosztował mi trzech moich ludzi.
Chwileczkę, chwileczkę. Przecież nie zrobiliśmy nic złego.
Zamknij się, oszołomie.
- Jak masz na imię? - Wimms.
Dobrze że to zrobiłeś. Przecież jesteś strzelcem, co?
Szybką masz rękę?
Wystarczająco szybką.
Ile ma jeźdźców?
Spytałem się, ile ma jeźdźców.
Są silni i wściekli na was.
Teraz możesz się śmiać.
Nauczysz się tym posługiwać. Karolu!
Przynieś mi worki.
Co zwlekacie, osły?
Co na nie patrzycie? Wkładajcie.
Teraz zdejmujcie spodnie.
Przed nikim nie zdejmę swoje spodnie.
Słuchaj, nie bądź taki mądry.
Zdejmuj je.
Trochę straszne to miejsce, Karolu, co?
Zdejmijcie swoje pasy.
Na ziemie.
Twarzą w błoto.
Jeżeli usłyszę chociaż jedno wołanie o pomocy zanim was opuszczę...
...wrócę i wszystkich powystrzelam.
Karolu. Karolu.
Żadnych śladów.
- Kto to zrobił? - Drań.
Postrzelili chłopaka. Żyje.
Jest nieprzytomny.
Nie żyje.
Trafili w głowę.
Karolu, Karolu, Karolu. Przynieś tu szkockiej.
Tak, tak. Obudź się.
Karolu, trzeba go tu obrobić.
I jeszcze tu.
Dawaj, wezmę go.
Dobrze popracowałeś, szefie.
Nie mogliśmy tak to zostawić.
Nie wiem. Chyba stracił dużo krwi.
Nie rozumiem tego. Dziwne rzeczy się zdarzają w nasze czasy.
Zrobiłeś wszystko, co mogłeś. Teraz potrzebuje lekarza.
I tak musimy jechać dalej. Połóż go do fury i ruszamy.
A on co, zostanie tu sam z tymi krowami?
Masz racje.
Zabiję każdego sukinsyna który się ośmielił go tknąć.
Przez tego człowieka za dużo myślisz o śmierci.
Wiesz, chyba nigdy cię nie zrozumiem, szefie.
Wiem, że nie lubisz dużo gadać. Ale potrzebuje lekarza, który jest w mieście.
Musimy go tam zabrać.
Jeżeli chcesz jechać dalej sam - w porządku. Jeżeli nie, pojedziemy razem.
Ty robisz, co do ciebie należy i ja też będę robić to, co należy do mnie.
- I co, myślisz że uwierzę w to że jesteś taki dobry i wspaniałomyślny?
- Nie, po prostu uważam że to jedyna szansa, którą możemy mu dać.
W porządku.
Ale i tak zamierzam zabić tych drani, którzy to zrobili.
I jeżeli szeryf miał z tym coś wspólnego, jego też zabiję.
To musisz dobrze pomyśleć o tym, co należy robić, Karolu.
Nie mam kłopotów z zabójstwami, szefie i nigdy nie miałem.
Piękna.
Chcę żeby ludzie wiedzieli, że tu był.
Przeminął jeszcze jeden wielki Huragan.
Wiem, że bardzo lubiłeś tego psa, jeżeli tak się o nim troszczysz.
Tak, dla mnie był więcej niż po prostu pies.
Możesz powiedzieć parę słów.
Zamiast tego żeby coś mówić, lepiej stanę tu z tobą, ramię przy ramieniu.
Posłucham, co mi powiesz.
I niech nasz Pan będzie miłosierny wobec swego dziecka...
...takiego kochanego jak on.
Nie należał do tych na kogo warto było narzekać.
Zawsze miał uśmiech na swej twarzy, uśmiech, który jaśniał przez cały dzień.
Należał do takich ludzi, którzy...
...jak mówią dzień dobry, to właśnie to mają na myśli.
Nawet wówczas gdy dzień nie był najlepszy.
Powiem ci prawdę...
...Nawet jeżeli w tym świecie był lepszy od niego człowiek, to go nie spotkałem.
W końcu zabijają nawet ptaków.
Straciliśmy dobrego człowieka i dobrego psa.
Zgadzam się z tobą szefie, że ktoś musi za to zapłacić.
Zostawaj w pokoju. Amen.
Jezu.
Karolu, jesteś w porządku?
Tak, w porządku.
Wygląda na to, że masz gorączkę.
Przecież powiedziałem że wszystko gra.
Po prostu mam złe przeczucia.
Wiesz Karolu, nigdy szczególnie się nie dopytywaliśmy.
O ile wszystko było w porządku ze mną...
...byłem pewien że wszystko gra także u ciebie.
Ale parę dni temu powiedziałeś coś, co już dawno stało częścią historii.
- Hej, Karolu. - Nie stój u mnie za plecami, szefie.
Ten dzieciak. Większość z nas chodzi do lasów nawet bez broni, z igraszkami...
...jakie się nadają tylko na to żeby postrzelić ptaszka lub wiewiórkę.
Mamy nadzieje, że będziemy mieli szczęście.
Po raz pierwszy zabiłem człowieka w lasach.
To się wydarzyło po tym, jak straciłem ojca.
Ten facet przyszedł i jak tylko chciał obrażał moją matkę.
Za parę lat postrzeliłem go w szyję.
Żeby zapobiec następnym zabójstwom uciekłem i zaciągnąłem się do wojska.
Moi dowódcy cieszyli się że mieli mnie w swoich szeregach.
Mój pierwszy rajd nie skończył się zbyt ciekawie.
Po prostu siedzieliśmy w krzakach i obserwowaliśmy.
A w międzyczasie inni strzelali.
A jak znikneła mgła, zobaczyliśmy dookoła siebie tysiące zwłok.
Dobiliśmy wszystkich kto przeżył.
Wiele z nas mieli specjalne znaki na szyi żeby...
...mogliśmy się swobodnie poruszać po terenie nieprzyjaciela.
Rozkazy byli dość proste: Dotrzeć gdzie jesteśmy w stanie.
Mieliśmy prawo zabić każdego.
Nawet człowieka w mundurze.
Wydawało się, że to już koniec wojny.
Potem ruszyłem na zachód.
Potrzebowali tam takich ludzi, jak ja.
Po tym wszystkim traktuję ludzi jak bydlaków.
Z tej pory nie było żadnego dnia żebym nie myślał kim jestem. I co zrobiłem.
- Ruszamy dalej. - On nie jest gorszy, ale i nie jest lepszy.
Lepiej byśmy dopadli tego człowieka, Karolu.
- Wystarczy mi sił na to. - Tylko sił nie wystarczy.
- Panie Spierman. - Jest lekarz? - Nie, nie ma go.
Diabli, ten człowiek jest poważnie ranny.
To wnieście go tutaj.
Rozumiem, że nie jest to łatwe, proszę Pani.
Ale to bardzo dobry człowiek, szczególnie kiedy śpi.
Panie Spierman, próbuję sprawdzić, czy nie ma krwi w uszach.
W takim przypadku może mieś uszkodzoną czaszkę.
Jest Pan ojcem tego dzieciaka?
Nie, proszę Pani. Ma na imię Bat, pracuje na mnie.
Nie wygląda mi na bardzo zdrowego.
No, chyba wiecie, że trochę to potrwa. Proszę usiąść.
Wkrótce wracam.
No, nie wygląda na to że jest mu dużo lepiej.
Stracił przytomność - ale i tak dobrze.
Muszę wyznać że rzadko widzimy postrzelonych ludzi.
Zrobiłam wszystko, żeby zapobiec zakażeniu krwi.
A co z gorączką?
Musi spokojnie leżeć. I niech jego organizm pracuje.
Niech się Pani nie obrazi, ale przeszliśmy długą drogę tylko po to...
...żeby lekarz dobrze się zaopiekował tym chłopakiem.
I gdzie on jest?
Niedługo przed wami wpadł do nas jeden z tych krwiożerczych drani.
Ktoś tam miał jakiś wypadek.
Musi Pan mi powiedzieć, co się wydarzyło, Panie Spierman.
Te dranie nagle zaatakowali obóz naszych ludzi.
Wydaje mi się, że chowali się w krzakach, jak to się wydarzyło.
Bardzo bym chciał żeby lekarz wrócił.
Przepraszam, ale tam zastrzelili Mowelsa, a Bartona postrzelili w głowę.
Zastrzelili psa.
- Pójdę po pieniądze. - Nie trzeba.
Opłacamy swoje rachunki, proszę Pani.
Boże. Niech Pan usiądzie, Panie White.
Barton - to jego prawdziwe imię?
Proszę, niech Pan usiądzie.
Cóż, to jedyne imię, o którym wiemy.
Przecież to tylko chłopak.
Znaleźliśmy go w Teksasie. Parę lat temu. Grzebał się w śmietniku koło baru.
Zupełnie nie gadał po angielsku.
Wyświadczyłem mu przysługę.
A co z Panem?
Przecież wiedział Pan że szeryf jest człowiekiem Baxtera.
Przecież sam Panu o tym powiedział.
Mam dług, który muszę zwrócić.
I nie wolno z tym zwlekać.
Możemy wam pokazać gdzie znaleź ć szeryfa.
To może potrwać od jednego dnia do pary tygodni. Może wtedy i Huragan dorośnie.
Chyba będziemy w stanie załatwić szeryfa i Baxtera sami.
A co z Bartonem?
Cóż, walczy o swoje życie. Będziemy robić to samo.
Niech Pani zrobi wszystko, czego on będzie potrzebować.
Nawet jeżeli się śpieszycie, to on musi tu zostać przez parę dni.
Możecie się o niego zatroszczyć.
Po prostu niech Pani wszystko dla niego zrobi.
Hej, bandyci mogą spróbować boskiej rozkoszy.
W tym momencie jesteś bardziej podobny do stróża bramy do piekła.
Chyba postawimy tam swoich koni.
Nie podoba mi się tu, ale musimy jeszcze gdzieś zostawić swoją furę.
To do roboty, ale musicie się pośpieszyć, bo idzie tu burza. Już jest blisko.
A to sukinsyn.
Przepraszam, Karolu.
O mój Boże.
Kto jeszcze nad tym popracował?
Chciałbym to zobaczyć.
Szybciej! Łapcie psa.
Łapcie psa.
Jezu, tam pies, Karolu.
Weź to.
Zaraz, no już.
W lewo. W lewo.
No już, łap go.
- Jesteś w porządku, Karolu? - Tak.
Prawie upłynąłeś.
Jestem Pana dłużnikiem.
Ma Pan ślicznego pieska.
Nie chcesz go kupić, Karolu?
Jest mały. Jak zwiał w taką pogodę?
Należy do mojej córki, usiłowałem go złapać, ale woda biegnie zbyt szybko.
Chcieliście wpaść do baru?
To będzie dla mnie zaszczyt poczęstować Państwo filiżanką kawy.
Kawa - to niezły pomysł.
Tu wszystko zostało takie samo jak dwanaście lat temu.
Woda cieknie z gór i ludzie są zmuszone obijać się w mieście.
Mam tu dużo przyjaciół.
Już od dawna tu się nie pokazywałeś.
Chociaż już długo tu tkwię.
Masz racje, tato. Czas od czasu mamy tu porządną burze.
Wtedy niebo się robi tak czarne, jak na imbryczkach do kawy.
Życzę miłej zabawy.
Szeryfie, miło mi że cię widzę.
To - za jedzenie.
Ostatnio nieźle mi idzie.
- Dziękuję za kawę. - dziękuję za to, co zrobiliście.
40 centów.
Mam robotę dla was dwójka.
Nie pracujemy z tobą, szeryfie.
Chyba nie powinniśmy robić bałaganu w barze.
Ale i sam nie zaufam takim gnilcom jak wy, chłopaki.
Przynajmniej nie próbowałem zabić dzieciaka...
...który usiłował przeżyć i ocalić swego psa.
Wystarczy cię, żeby zabić swego najlepszego kumpla.
Musisz zmazać krew ze swoich rąk, szeryfie.
Jeżeli chodzi o nas, to mamy zadanie.
To prawda?
I niech wszyscy tu będą za świadków.
Widzieliśmy zwłoki człowieka, postrzelonego w głowę.
A jeszcze nastolatka z pociskiem w głowie.
Tak go pobili, że nie jesteśmy pewni iż przeżyje.
Próbowaliśmy zabrać swoją krowę.
Oczywiście, szeryf nie ma z tym nic do czynienia.
Nie podobają ci się wolne obyczaje tego miasta.
Też nam się nie podoba że tu jesteśmy.
Ale człowiek ma prawo bronić swoją własność i swoje życie.
I nie pozwolimy na to, żeby szeryf lub jego ludzie zabierali czyjeś życie.
Nie załatwimy tego drania tu i teraz.
Każdy, kto da schronienie draniom...
...którzy to zrobili, będzie miał do czynienia ze mną.
To twoja wina, szeryfie.
Nie możemy tego załatwiać tu i teraz.
Nie macie dokąd pójść na tym świecie. I wkrótce się spotkamy.
Możecie na to liczyć.
Szeryf nie będzie długo czekać. Widziałem jak ktoś wyszedł żeby nas śledzić.
Jestem pewien że ten drań niczym nie pogardzi żeby nas dopaść.
Tylko go zniesławiliśmy i rozwścieczyliśmy.
Jeżeli masz coś na myśli, to mów.
No, mówiłem już że idą do więzienia. Może zamkniemy ich tam.
A może lepiej przedostańmy się na jego ranczo i wysadźmy je w powietrze?
To będzie fair.
To do roboty.
Czekaj, czekaj, Karolu. Zaczekaj.
Spytałeś się mnie - dałem ci odpowiedź.
Karolu, no już, chodź tu. Pójdę z tobą.
Chodź tu.
- No już, po prostu musimy to przemyśleć jak kiedyś, w stare dobre czasy.
- Może i jest to zły pomysł.
Po prostu zaczekaj. To wszystko, o co cię proszę.
Słyszałeś moje przemówienie tam w środku?
- Tak. - To może lepiej zacznijmy stąd?
Przecież ten facet powinien gdzieś mieszkać, szefie.
- Wpadliśmy odwiedzić chłopaka. - On śpi.
Ale wszystko jedno proszę wejść.
Jest Pani pewna? Jesteśmy innego poziomu. Wniesiemy błoto do Pani domu.
Nie, proszę. Wszystko w porządku. Proszę wejść.
Dziękuję Pani.
Hej, nie mogę tam włożyć swój palec.
Dla naszych palców potrzebne są większe dziurki. Mogę odłamać to uszko.
- Może przyniosę dla was coś większego.
- Nie, proszę Pani, poradzimy sobie z tym.
Przyjemnie po prostu siedzieć przy stole.
Czujesz się jak w Chinach.
To serwis mojej matki.
To jedyna rzecz, która przetrwała wszystkie zmiany.
Nie wiem dlaczego go wzięłam. Sama nie mogę je utrzymać.
Po prostu podoba mi się.
- Chcielibyśmy tu zostać. - Rozumiem.
U nas wszystko jest łatwe. Nawet nie potrzebne nam są żony.
Jesteśmy ze sobą jak małżeństwo.
To co, to małżeństwo przeraża was najbardziej?
No, nie zupełnie. Po prostu czasem się zachowuje jak pies.
Może po prostu się zanurzysz w wodę i trochę ochłoniesz.
W gruncie rzeczy mam żonę, Karolu.
Mam żonę i dziecko.
Nic nadzwyczajnego. Byliśmy młodzi, kochaliśmy się nawzajem.
I nigdy nie kłóciliśmy się.
Potem zachorowała i umarła.
I od tej pory nie widziałem domu.
Przez długie lata usiłuję z tym walczyć.
Wszystko się uda.
I pokonamy Baxtera.
Przysięgam, że jeżeli ma dom, to nie długo mu tam zostało spać spokojnie.
Jak chcesz, to weź jeszcze jedną filiżankę herbaty, Karolu.
A ja już lepiej pójdę odpocząć.
Jestem z nim już od dziesięciu lat, a on mi tylko teraz mówi że miał żonę.
A gdzie spędzacie z nim noce?
No, nigdzie dokładnie. To zależy od okoliczności.
Teraz to kwestia szeryfa?
Mamy tu jeszcze jeden pokój. Możecie z niego skorzystać, jak chcecie.
Nie mogę tego zrobić, proszę Pani.
Spokojnie spać, kiedy szeryf jest gdzieś w pobliżu - to...
to małe miasteczko i nie możemy się tu czuć bezpiecznie.
- Proszę Pani? - Tak?
- Proszę. - Dziękuję.
Z tej pory, jak tu jesteśmy, czuję się jak w piekle.
Co, co tu się dzieje, że nawet Karol, stary Karol trafił w pułapkę?
Dlatego że mam coś bardzo ważnego do powiedzenia.
Już od dawna cię obserwuję. Ziemia to nie najlepsze miejsce, Bartonie.
Ale masz tu jeszcze coś do załatwienia.
To musisz mnie posłuchać.
Wracaj. Wracaj, mały.
Próbowałem z nim pogadać.
To dobrze.
Jest Pan w porządku, Panie Spierman?
To zależy od okoliczności.
Okoliczności? Pan White też coś o nich wspominał.
Ale muszę to zrozumieć i dlatego pytam Pana.
Zrozumieć to znaczy wniknąć?
Zrozumieć to znaczy was uratować.
I jego, bo on słucha Pana.
Karol ma swoją głowę, Pani Barlow.
Porządny z niego człowiek. I wie, co należy robić.
Dobrze zapłacimy za Pani robotę.
Chcemy, żeby po tym jak pójdziemy stąd, dobrze się Pani nim zaopiekowała.
Czy mogę Panią prosić o kartkę i długopis?
No pewnie.
Napis. Chloroform.
Panie White.
Popatrz na mnie.
O, proszę Pana.
Przepraszam.
Wszystko w porządku, Karolu.
Wszystko w porządku. To tylko my.
W porządku.
W porządku, stary.
W porządku, ja sprzątnę.
Miał koszmarny sen.
Nie mogę zasnąć tej nocy. Dlaczego się ukrywamy?
Do śmierci przestraszyłem tą kobietę.
Tak, mnie też trochę przestraszyłeś.
Tak to się zdarza, szefie. Druga strona medalu.
To może teraz pokażesz mi pierwszą stronę?
Tak, gadać jest latwiej niż działać.
Idziemy.
Dwie szkockie, przyjacielu.
Barmanie, dwie szkockie.
Widzisz to? Przeczytaj.
Napis. Nie ma miejsca dla warchołów i włóczęg.
Poprosił cię dwa razy.
I poprosi jeszcze raz.
Hej, Billu, wszystko w porządku. Ci faceci uratowali mego psa.
Nie mógłbym im pomóc, nawet gdyby uratowali Jezusa.
Pracuję na Pana Baxtera.
Czyli to jest własność Baxtera?
Zgadza się.
Daj im butelkę. Sami sobie naleją.
Przecież wiesz, że nie mogę tego zrobić.
Teraz dostaniemy swoje drinki.
Poproszę jeszcze jeden.
No cóż, chyba już nie leje... Taka pogoda się nadaje do wędkowania.
Chcę żebyście poznali moich chłopaków.
Rey, Garry, jesteśmy niezależni. Po prostu współpracujemy.
Jestem Walsh Spierman. To mój towarzysz Karol White.
To prawda? To co powiedziałeś w barze?
Tak.
Ten drań postrzelił chłopaka, bo Baxter mu rozkazał.
Żona lekarza teraz próbuje go wydostać z łap śmierci.
- Żona lekarza? - Tak, Pani Barlow.
Masz na myśli Sue?
Tak, zgadza się.
Może dla kogoś zostanie dobrą żoną ale nie mamy szans.
To jego siostra.
- Jego siostra. - Tak i jego żona.
Witam wszystkich.
Witaj, witaj.
Kiedy uratowaliście psa, byłem w innym miejscu.
To wy jesteście podejrzane? Tak rozumiem?
Och, przepraszam. Nic nie mam przeciwko temu.
Nic osobistego.
Cóż, dziękuję za zaszczyt, ale sami sobie poradzimy.
Ludzie Baxtera postrzelili naszego przyjaciela.
- Dużego przyjaciela. - Jest w porządku?
Jakoś spadł z wysokiego drzewa i tylko złamał rękę.
Dobrze go znałeś, co?
Tak mówią.
Może ktoś z nim się przyjaźnił. To jest w porządku?
Nie żyje.
Bardzo mi przykro. Wydaje się że był przyzwoitym człowiekiem.
Współczucie już nic nie zmieni.
Możecie nam pomóc.
Co? Jesteśmy ludźmi biznesu. Nawet on - jest tylko sklepikarzem.
Przede wszystkim jesteście mężczyznami.
Jestem gotów w to się zaciągnąć tylko po to, żeby zobaczyć go martwego.
Może o tym i nie wiecie, ale na tym świecie jest para uczynków...
...za które człowiek zasługuje na śmierć.
Stać.
- Dobry wieczór, Panom. - Dobry wieczór.
Co zmusiło takiego wiercipięta jak ty w taki czas wyjść z domu?
Pilnie muszę trafić do baru.
Przyszedłem tu, żeby was znaleź ć, chłopaki.
Dzisiaj nie stawiamy drinków.
Nie po to. W tej chwili szeryf zbiera swoich ludzi i wkrótce ruszają.
Jeden już jest w waszej furze.
A jeszcze jeden chowa się tam, w cieniu.
Nie, jest u siebie. Czeka że inni dostarczą was do niego.
Uprzedziłem was.
Dziękujemy za to.
Jak już wam mówiłem...
...nigdy mi się nie podobało to co robi szeryf. No i Baxter też.
Jesteś jednym z nielicznych przyjaciół, których mamy w tym mieście.
Idź, weź sobie drinka czy dwa.
I trzymaj język za zębami.
Teraz wiemy co musimy robić.
Masz dużo pracy. Będę robić, co chcesz.
Nikt tu nic nie gwarantuje, Karolu.
To jest moja sprawa. Nie dotyczy cię.
- Mam inne powody. - Może opowiesz?
Jest zabójcą.
Też tak myślę.
Łatwo znaleź ć to, czego potrzebujesz, jeżeli wiesz czego szukasz.
To prawda.
Będzie mi bardzo przykro...
...jeżeli zabiją nas przed tym jak załatwimy porachunki z nim i Baxterem.
Masz racje.
Chciałbym znaleź ć jakieś suche miejsce.
Szeryf nie pójdzie na spacer w taki deszcz.
Dobrze mu. Siedzi sobie spokojnie w ciepłym zakątku.
W małym mieście trudno z tym. Nic mi nie przychodzi do głowy.
Co zamierzasz?
Tak, rozważam to, co zaproponowałeś wcześniej. Niezły pomysł.
Pamiętasz go?
No, w porządku.
Jest sam.
Ręce do góry.
Chyba zupełnie ci odbiło.
Już nie żyjecie.
Czyżby nie powiedział żebyś się zamknął?
- Co to? - Chloroform, ukradłem to u lekarza.
Teraz trochę odpocznij, szeryfie.
O Jezu.
Popatrz na to. Kogo tu mamy.
Przecież śpi sobie.
Nie.
Popatrz kto tu.
Odłóż to.
Tam.
Słuchaj, ty, szczęściarzu, odpuść to, oddaj. Nie dotykaj.
Jeszcze nigdy nie miałem tak dobrej zabawy.
Dużo czasu już upłynęło.
Hej, hej, Karolu,
Niech trochę ochłoną.
Wydaje mi się że o czymś zapomniałeś, co?
To mi się zaczyna podobać.
Dobry wieczór.
Przepraszamy że tak późno.
To nic. Miło mi was widzieć.
- Możemy wejść. - Proszę się rozgościć.
Hej, hej, jak się czujesz?
Przestraszyłeś nas, przyjacielu.
Myśleliśmy już że cię straciliśmy.
Po prostu odpoczywałem. To wszystko.
Dobrze że wróciłeś.
Pani Barlow, bardzo Pani jesteśmy wdzięczni.
Lepiej podziękujcie Panu zamiast mnie.
Ten chłopak będzie w stanie się obronić.
No cóż, myślę że Państwo są głodni.
Barton przed chwilą się obudził. Zrobiłam dla siebie śniadanie.
Jeszcze dwójka gości zupełnie nas nie obciąży.
Tylko zmienię ubranie. Ty, musisz spróbować zasnąć.
On zaśnie.
Słuchaj, mały, lepiej byś robił to, co ci mówi.
Szefie, co z Mowelsem?
Musimy już iść, Karolu.
Do zobaczenia, Bartonie.
Przepraszam że to powiem, proszę Pani.
Ale wygląda Pani na zmęczoną.
Och, tak. To była długa noc.
To dlaczego Pani nie usiądzie?
Sam mogę sobie przygotować śniadanie.
Nie, nie trzeba.
Oczywiście. Usiądź.
To dziękuję.
Chciałem cię przeprosić za to, co się wcześniej wydarzyło.
No, nie ma sprawy.
Tak, to był dawny koszmar.
Próbuję jak najdalej schować złe wspomnienia. Ale czasem wychodzą na zewnątrz.
A ja uważam że lepiej pozwolić wspomnieniom odejść...
...i nie dopuszczać żeby utkwili w życiu.
Może też jakoś spróbuję.
Warto spróbować.
Cieszę się że Barton wraca do zdrowia.
Nigdy wcześniej nie widziałem żeby Walsh tak się niepokoił.
Wkrótce wraca lekarz. Od razu jak skończy się burza.
Mówiąc lekarz, masz na myśli swego brata?
Po prostu myśleliśmy że jesteście małżeństwem.
Och, naprawdę?
Tylko wczoraj wieczorem się dowiedzieliśmy.
Jestem nieżonaty, Sue.
Wiem o tym.
Ale nie jestem mężatką, Karolu.
To dobrze.
Dobrze o tym wiedzieć.
Bo gdybyśmy nie wiedzieli, to moglibyśmy pomyśleć że coś jest źle.
Nie, nie, oczywiście że nie.
- Dziękujemy Pani. - Proszę bardzo, Panie Spierman.
Dzięki, Sue.
Uważaj na siebie, Karolu.
I zamierzasz tak po prostu odejść? Nic więcej jej nie powiesz?
Nie mam nic do powiedzenia.
Widziałem jak patrzyłeś na tą dziewczynę.
Jak patrzyła na ciebie. I nic jej nie powiesz?
A co chcesz żebym jej powiedział, szefie?
Że poradzimy sobie z tym?
Ulżyło by ci?
Nie wiem, co masz jej powiedzieć, Karolu.
Ale zawsze żałowałem że nic nie powiedziałem swojej żonie przed tym jak odeszła.
To może być ostatni raz, że widzi cię na tym świecie, Karolu.
Lub ty ją. Tak że powiedz jej wszystko na co cię stać.
Ale nie zostawaj cieniem, który po prostu znika.
Karolu.
Nie jestem pewien czy warto to mówić, czy nie.
Nie powinieneś nic mówić, Karolu.
Powinienem. Szef ma rację.
Prawie zawsze ma racje.
Po prostu.
Nie jestem tym za kogo mnie uważasz, Sue.
Byłem tam i robiłem takie rzeczy, które nie robią mi zaszczytu.
Wiesz co, zawsze miałam nadzieje że ktoś czuły i łaskawy mną się zaopiekuje.
Upłynęły lata. To małe miasteczko i tak dalej.
Twoje marzenia dzień po dniu ukrywa grubsza warstwa kurzu.
I już ciężko je sobie przypomnieć.
Widziałam kim jesteś, Karolu.
Widziałem jak się troszczyłeś o tego chłopaka.
Jak poważasz szefa.
Masz wady. Ale nie takie jak dla kobiety, która szuka.
Chodzi o to że wkrótce zamierzam zabić człowieka. I zabiję go. Rozumiesz to?
Tak. Chcę żebyś to zatrzymał. Zawsze przynosił mi szczęście.
Nie mogę wziąć twój medalion.
To nie ty decydujesz, gdyż jest to prezent.
Jesteś tu taka uśmiechnięta.
To moja matka. Jak była młoda.
Jest piękna.
Jeżeli już więcej się nie zobaczymy, to chcę żebyś wiedziała, że byłem szczery.
I doceniam wszystko, co ty mi powiedziałaś.
I nic tak nie pokochałem w tym mieście, jak ciebie.
Do zobaczenia, Karolu White.
Zadowolony?
Pobudka, chłopaki.
Mam dla was śniadanie.
Hej, dzieciaki, chodźcie tu.
Jak to ma wyglądać?
To bez znaczenia.
Całe miasto wie że zbliża się walka.
Mieszkańcy się boją żeby ich nie zaczepiła.
Napis. Baxter i pozostali złodzieje i zabójcy...
...będziemy na was czekać koło stajni. Broń przynoście ze sobą.
Walsh Spierman i Karol White.
No cóż, jeżeli umrę, to chcę na koniec zjeść coś pysznego.
Dzień dobry.
Czym mogę wam służyć, chłopaki?
Pomyślałem sobie o cukierkach.
O cukierkach.
Tak, proszę Pana, cukierki.
Mamy rożne, jakie sobie Pan życzy.
Zubołamy, gumowe drażetki,
Owocowe, do ssania,
Karmelowe, miodowe, do żucia, landrynki, z mlecznej czekolady.
Chcę czegoś szczególnego. Jakie są najdroższe?
Napis. Zobaczcie nasz katalog.
No... Tak. Właśnie to, czego Pan potrzebuje.
Napis. Serwisy dekorowane.
To jest czarna czekolada, ze Szwajcarii, co w Europie, koło Francji.
Nazywa się gorzki cukierek. Rozpuszcza się w Pana ustach.
- Próbowałeś to? - Nie. - To skąd wiesz że się rozpuszcza w ustach.
No, prawdę mówiąc nie możemy sobie na to pozwolić z naszymi zarobkami.
Wezmę dwa takich.
Nie zapyta Pan, ile kosztują? - Nie.
Tak, proszę Pana.
I trzy wasze najlepsze cygara.
My z przyjacielem marzymy o tym...
...żeby spróbować szwajcarskiej czekolady i dobrze sobie popalić.
Te mam z Hawany.
Dziękuję.
W porządku. Jeszcze czegoś Pan sobie życzy?
Nie, tego wystarczy. Ile jestem Panu winien?
5 dolarów.
Karolu, masz. Później się nimi będziemy rozkoszować.
Słuchajcie, proszę was. Uciekajcie póki macie jeszcze czas.
Możesz uważać, że to jest nasza sprawa osobista.
Nuże.
Jest naprawdę pyszny. Kosztuje tyle ile zapłaciłem.
Przecież zabiją was.
Spróbuj ten cukierek. No proszę.
Oto teraz stoję tu przed tobą i daję ci spróbować.
Tak będzie zawsze jeżeli nigdy nie będziesz próbować czegoś specjalnego.
Karolu, idziemy.
- Parrysonie? - Jestem tu, na górze.
Przyniosłem ci cygaro. Jest z Hawany
Popatrz no tylko, słyszałem o nich, ale nigdy nie próbowałem.
Mówią że są wyśmienite.
To co powiesz?
Lepsze od tego gówna, które zwykle palę.
Chcecie żebym został tu?
Tak, tam, koło tej fury.
I jeszcze trzeba zadbać żeby nie skrzywdzono niewinnych.
Chciałbym tu schować broń i naboje żeby potem po nie przyjść.
Proszę bardzo.
Postarzam się załatwić to wszystko jak najdalej od twej stajni, żeby...
- żeby nie oberwałeś.
No cóż, życzę wam powodzenia.
Dziękuję.
Śliczny dzień dla dobrej wycieczki.
Nie będziemy w stanie ją w pełni docenić, bo jak wszystko się zacznie...
...to będziemy mieli takie kłopoty, jakich jeszcze nigdy nie miałeś.
To nic, miewałem jeszcze gorzej, Karolu.
Nie wątpię w ciebie, szefie.
Jesteś najlepszym facetem ze wszystkich, kogo znałem.
Po prostu nie chcę żeby w czasie tej walki skrzywdzono porządnych ludzi.
Jestem po twojej stronie, Karolu. Teraz rozumiem gdzie był nasz błąd.
Nie chodzi mi o to. Czyli, mam na myśli...
...że chyba popełniliśmy błąd, ale chodzi o to że oczekiwaliśmy tego.
Zawsze doceniałem to, jak traktujesz innych ludzi i jak traktujesz mnie.
Jestem prawie pewien że jak przyjdą, będzie ich dużo.
A my będziemy stać prosto tu, przed nimi.
Mów dalej, Karolu. Rozumiem cię.
Nie mamy żadnej przewagi.
Ale jeżeli poważnie potraktują całą sprawę...
...to nie dostaną tyle, ile by dostali w innym przypadku.
Nie wydaje mi się, że oni wszyscy okażą się zabójcami.
Może tylko dwójka lub trójka ludzi podobnych do Bodo zrobią całą robotę.
Będę go śledzić.
Pozostałe chyba będą najemnikami. Może byłymi żołnierzami.
Nie wystawią przeciwko nam jakichś pastuchów.
Kiedy wszystko się zacznie, nie stój na miejscu, lecz ruszaj naprzód.
Może też będą się ruszać, a może staną na miejscu.
W bądź przypadku, jedź naprzód z tą strzelbą.
Kiedy skończą się ci naboje, rzuć ją tam...
...gdzie stoisz, wyciągaj swój pistolet i strzelaj dalej.
Postaram się robić to samo.
Wygląda na to, że już dawno to wszystko przemyślałeś.
Tak, oprócz tej części, gdzie nas nie zabijają.
Trzeba by je wypalić. Póki jeszcze mamy taką możliwość.
Już myślę o tym, żeby zostawić tą pieprzoną hodowlę bydła.
Myślę że moglibyśmy się zająć czymś innym...
...kiedy wydostaniemy się z tych tarapatów.
Pomyślałem sobie, może wystarczy nam pieniędzy...
...które dostaliśmy za bydło, żeby gdzieś kupić sobie bar.
Latem tam będzie świeżo i będzie czego się napić.
Nieźle by było ściągnąć tam parę tancerek.
No, wiesz, jak to jest.
Jeżeli zginę, proszę, sprzedaj moje rzeczy i moje dobre siodło, a także broń.
Kup za te pieniądze serwis do herbaty. Karol White.
Post script. Najbardziej spodobał mi się ten. Nazywa się księżniczka.
- A to diabli. - O co chodzi?
Wygląda na to że zbyt długo czekałeś. Pycha z rodzynkami.
No tak, prawdziwa pycha.
Rozpuszcza się w ustach, czy nie?
Co to za łańcuchy, szeryfie?
Wstawajcie. - Przecież są gówna warci.
Szybko wstawać.
Wychodźcie!
Mam przeczucie że dziś w mieście pojawi się szeryf.
No cóż, słońce już zaszło, wy leniuchy.
Nie będziecie potrzebować waszych koni.
Podejdziemy do ich fury. I jeżeli skończą się wam naboje wcześniej niż im...
...to sam was zastrzelę do diabła.
A wy trzej, sprawdźcie budynki z tej strony ulicy.
Naprzód.
Hej, chodź tu.
Potem to skończysz.
Nie udam się do Pana, nie wiedząc jak naprawdę masz na imię.
Mam na imię Endy White. Jestem Pastolane. Karol Travis Pastolane.
A ty? Chyba nie masz na imię Szef?
Muszę wiedzieć, szefie. Pytam cię wprost.
- Bluebonnet. - Bluebonnet?
Tak, Bluebonnet.
Nie masz imienia?
Tak, po prostu Bluebonnet Spierman. I nawet się nie waż komuś to wygadać.
Chcę żebyś złożył mi obietnicę.
W porządku. Obiecuję.
W porządku.
Na wszelki przypadek.
Jeszcze zbyt wcześnie strzelać.
Trzeba było uciekać póki jeszcze mieliście taką możliwość, Spiermanie.
Nie zamierzam uciekać od tchórzów.
Widzę że szeryfa to z wami nie ma.
Nie będziesz taki dowcipny, jak padniesz z pociskiem w głowie.
To ty zabiłeś naszego przyjaciela?
- Tak, zgadza się, cała przyjemność po mojej stronie.
Cofnijcie się!
Gdzie macie tylne wejście? Tylne wejście.
Tu za mną.
Zamknięte.
Jesteś ranny? - Jestem w porządku.
Ty.
Precz stąd.
Tylko spróbuj pociągnąć spust, Baxterze. I możesz zapomnieć że cię łatam.
Weź swoją torbę i idź tam. Szybciej.
Szybko wstawajcie i wychodźcie, do diabła.
Pójdziecie tam. - Nie jesteśmy twoją służbą.
Co ci jest?
Już dawno nie uczestniczyłem w takich walkach.
Straciłem przytomność ducha i dlatego dałem wam znak.
- Zuch z ciebie. - To wasze cygaro Kubańskie. Trochę przewróciło mi w głowie.
- Karolu. - Wy oboje czekajcie tu.
- Zaczekaj, Karolu. - Nie chcę się oglądać do końca swoich dni.
Karolu? - Powiedziałeś że zabijemy ich wszystkich. To właśnie zamierzam zrobić.
- Zabić? Przecież jest bezbronny. - Straciłeś chwyt, szefie?
Panie, słyszałem co Pan powiedział. Nie będę Pana śledzić. Obiecuję.
Tak, nie będziesz.
Nie pozwolę ci na to, Karolu.
Jeżeli to zrobisz, będziesz taki sam jak Bodo i inni dranie...
...którzy zabili chłopaków.
To oni to zaczęli. Przyszliśmy wymierzyć sprawiedliwość, nie zemścić się.
A to są różne rzeczy.
Nie dzisiaj.
Precz z drogi!
Posłuchaj go, synku. Wiesz, że musiałeś ich zabić, bo nie miałeś wyboru.
Nie trzeba z tego robić pobojowisko.
Nie trzeba, przyjacielu.
Dziękuję Panu. Dziękuję.
Wyświadcz sobie przysługę. Skończ z tym, co robiłeś dotychczas.
Sue, szybko tu.
O mój Boże.
Precz z drogi.
Nie!
Do tyłu, do tyłu wszyscy.
Odpuść dziewczynę, ty draniu.
Odłóż broń, odłóż broń.00:48:34:Mamy twego chłopaka, Spiermanie.01:48:46:Odłóż swoją pieprzoną broń i chodź tu. Inaczej zastrzelę go.1:54:14:Masz 10 sekund.1:54:44:Nie trzeba oddawać broń.:54:51:Wszystko jedno zabije Bartona.:55:02:- Jeden... - Jego i nasza jedyna szansa - to jeżeli wyjdziemy uzbrojeni.
- Dwa, trzy, - Sue.
Przestańcie! Przestańcie to.00:49:16:Przestańcie to.1:49:22:- Cztery. - Sue.1:54:49:Zniesławił się Pan, szeryfie Pool. Zawsze był Pan draniem.1:55:22:Wiem o tym. Tak już to jest.1:55:31:Pięć.1:55:43:Sześć.
Chce Pan nas zaaresztować, szeryfie?
Już wkrótce oba będziecie siedzieć w swoich celach.
Dość ludzi już zabiliście?
Będziemy mieli tego dosyć, jak oba będziecie leżeć w ziemi.
Odpuście kobietę i chłopaka. Nie mają z tym nic wspólnego.
Jeżeli chcecie żebyśmy was posłuchali, rzućcie broń.
Pozwolisz jej na to, żeby zaprowadziła go do lekarza.
Lekarz jest w więzieniu. Aresztowany za wykroczenie.
Zastrzelę każdego, kto stanie po ich stronie.
Poddam go torturom, a jak umrze, odwiozę jego żonę i dzieci na prerię.
Tak że wy, kobiety, trzymajcie swoich mężów, jeżeli nie chcecie zostać wdowami.
McKinleju, przecież jest już ci wszystko jedno.
Twoi synowie i tak już nie żyją.
McKinley jest naszym przyjacielem.
Przemierzyłem pół świata, jak jechałem tu z wyspy...
...nie po to żeby na mojej ziemi się moczyli różni hodowcy bydła.
Chcę żeby się poddali.
Najpierw ten, z pistoletem.
Chyba ucieka ci twoje wojsko, szeryfie.
Trafili ci w nogę?
Tak.
Jest ranny, Sue?
- Sue, jest ranny? - Nie, ale spływa krwią.
- Możesz zatrzymać krew? - Usiłuję.
Zabiję cię, Baxsterze.
Jeżeli mnie dopadniesz, do diabła.
Osłonisz mnie?
Trzeba go stąd wydostać. Spłynie krwią.
Nie możemy stracić ani chwili. Potrzebuje lekarza.
- Jeżeli drzwi nie są zamknięte.
- Za chwilę je otworzymy, przecież mam strzelbę.
Czekam na ciebie, Spiermanie.
Idę po ciebie, ty sukinsynie.
Karolu, ty... jesteś gotów?
Tak.
- Umieram. - I w imię czego? Żeby mieć więcej krów?
Zabiłeś porządnego człowieka.
A może i tego chłopaka, który teraz leży na ulicy, ty draniu.
- Ty, jesteś nikim. - cóż. Może masz racje.
Ale za chwilę będę wciąż oddychać.
To, skończ ze mną.
Nie. Nie zamierzam łagodzić twój ból, ty sukinsynie.
Twój facet jest w barze. Rozkazał żeby wszyscy wyszli.
Chce zobaczyć twoją siostrę, jeżeli nie masz nic przeciwko temu.
Chciałby pogadać z Panią, Pani Barwow, jeżeli nie ma Pani nic przeciwko temu.
Czeka na Panią w barze.
Sue...
- Panie doktorze. - Zaprowadźcie go tam, do tego pokoju.
- Baxster ma dzieci? - Oprócz córki nikogo nie ma.
Niech ktoś do niej pójdzie i wyjaśni, co się wydarzyło.
- Już od dawna nie gadali ze sobą.
- Nawet jeżeli tak, zostaje jego córką. To poważne rzeczy.
Nie chciałem żebyś tu wchodziła, jak wszyscy się gapią.
Wszystko mi jedno, co ci wszyscy ludzie o tym sobie myślą, Karolu.
Nie musisz wstawać przeze mnie.
No cóż, po prostu chciałem powiedzieć...
...że za jakiś dzień lub dwa opuszczę to miasto.
Chciałabym żebyś został. Myślę że inni też tego chcą.
Chyba o tym to nie pomyślałem.
Prawdę mówiąc, nie ma żadnego zakątka...
...gdzie bym po sobie nie zostawił złe wspomnienia.
Przez długi czas tłumiłam swoją miłość, Karolu.
Teraz też coś do mnie czujesz.
To prawda.
Ale już nie jestem tym samym człowiekiem jak wcześniej.
Jestem zabójcą. Przecież wszystko widziałaś.
Może i zrobiłeś parę złych uczynków, może nawet są gorsi niż po prostu złe.
Ale to, co się dziś wydarzyło, do nich nie należy.
A te wszystkie zabójstwa nie zmuszają cię zastanowić się.
Nie boję się ciebie, Karolu.
Przyniósł mi szczęście. Tak jak mówiłaś.
Teraz należy do ciebie. Zatrzymaj go.
Nie mam wszystkich odpowiedzi, Karolu.
Ale wiem że w tym życiu ludziom często się zdarza zgubić się w tym...
...czego chcą i co zrobili.
I co, jak myślą potem, mieli zrobić.
To wszystko, kim są i co zrobili, tak mocno ich trzyma...
...że nie pozwala zobaczyć, kim mogą zostać.
Mam wielkie plany odnośnie nas, Karolu.
Nie będę czekać całą wieczność, ale trochę poczekam.
I kiedy będziesz daleko stąd, chcę żebyś pomyślał o tym.
I wrócił do mnie.
Kocham cię, Sue.
Wiedziałem o tym od razu, jak cię zobaczyłem.
Po prostu potrzebowałem czasu żeby wszystko zrozumieć.
Wiem, że nie jestem mężczyzną, którego czekasz w swoim życiu.
Gdybym był twoim bratem, nie wybrałbym siebie dla ciebie.
Wiesz, ile mam lat, Karolu?
Wszystko mi jedno, ile masz lat.
Nie jestem już małą dziewczynką.
Jesteś najpiękniejszą kobietą, którą poznałem w swoim życiu.
Już doznałam zawodów w swoim życiu, Karolu.
Nie zamierzam zostać jednym z nich.
Nigdy nie myślałem że dożyję do takiego wieku, do jakiego dożyłem.
I chyba to, jak żyłem, nie miało dla mnie żadnego znaczenia.
Ale opuścić to miasto wiedząc że już nigdy cię nie zobaczę...
...to najgorsze uczucie, które kiedykolwiek doświadczyłem.
Wiem, że mogę zostać dla ciebie dobrym mężem.
I wiem także o tym...
...że nigdy cię nie zapytałem w należyty sposób. Ale teraz zapytam.
Wyjdziesz za mnie, Sue?
Tak, Karolu.
Wyjdę za ciebie za mąż.
Mogę cię pocałować?
Chcę cię pocałować tysiąc razy.
Hej, patrz no. Chyba lekarz zmienił swoje zdanie o tobie.
Coś się wydarzyło?
Nie, wszystko gra. Po prostu zapomniałem wam powiedzieć...
...że w międzyczasie popracuję nad barem, czekając na wasz powrót.
To brzmi nieźle.
Powodzenia wam.
Karolu. Sue.
Wkrótce wrócę.
Jaki bar?
Przecież już ci mówiłem że chcę skończyć z tą hodowlą bydła.
Ciekawe, ale niedawno zmarł właściciel baru w tym mieście.
Mam nadzieję że zostaniesz moim partnerem.
Nie będę w stanie sobie na to pozwolić.
Nawet połowę.
Cóż, jeżeli nie masz oleju w głowie, to będę myśleć zamiast ciebie.
Co na to powiesz, Sue?
Przecież wrócisz, co?
To będę czekać na ciebie, Karolu Pastolane.
Złamałeś swoją obietnicę.
Nie umie zachować tajemnicy.
Już czas. Czas już na ciebie.
Chcę żebyś zniknęła za dachami budynków.
Poważnie, Sue.
Ale jak, w jaki sposób u nas wszystko się uda...
...jeżeli nie robisz tego, co ci mówię.
Przecież powiedziałem ci, że będę cię całować tysiąc razy.
Tego to już dopilnuję.
To co, jedziemy po nasze krowy?